نام تجاری: آتنسین، دیالار، دیازمولس، ریماپام، استسولید، تنسیوم، والیوم

معرفی دارو:
دیازپام در اوایل دهه 1960 معرفی شد. پر استفاده ترین و معروف ترین داروی وابسته به گروه بنزودیاپازپین ها است. این داروها به رفع اضطراب و تنش کم می کند، عضلات را شل می کند و خواب آور هستند. مکانیزم و عوارض جانبی آنها در بخش قبل بطور مفصل توضیح داده شده اند.
دیازپام در موارد وسیعی بکار می شود. علاوه بر درمان اضطراب و بی خوابی ناشی از آن، به عنوان شل کننده عضلات، درمان ترک الکل و رفع تشنجات صرعی مصرف می گردد. دیازپام را به داخل ورید تزریق می کنند تا برای کسانیکه تحت تدابیر پزشکی فوری هستند التیام بخش باشد.
اگر دیازپام بطور منظم و طولانی مصرف شود ایجاد اعتیاد می کند. اثرات آن بمرور زمان کاهش می یابند. تغییر دارو یا حذف دیازپام برای مدتی می تواند اثرات مطلوب را باز گرداند. درمان با دیازپام باید معمولاً مورد تجدیدنظر قرار گیرد.طرز استفاده ازدارو:
این دارو برای شما تجویز شده بدون توصیه پزشک آنرا تغییر ندهید

.اشکال دارو:

قرص، آمپول، شیاف.مقدار و زمان مصرف: 1 تا 4 نوبت در روز.

مقدار مصرف برای بزرگسالان:اضطراب: 6 تا 30میلیگرم در روز.گرفتگی عضلات: 2 تا 60 میلیگرم در روز.شروع تأثیر دارو: آمپول اثر آنی دارد. روشهای دیگر 30 دقیقه تا 2 ساعت طول می کشد.ادامه اثر دارو: تا 24 ساعت. برخی تأثیرات تا 4 روز پابرجاهستند.

توصیه غذایی:

نگهداری از دارو:

در محیط بسته، خشک، خنک و بدور از دسترسی اطفال و نور باشد.

فراموش کردن نوبت دارو: به محض یادآوری دارویتان را مصرف کنید.اگر نوبت بعدی 2 ساعت دیگر است فعلاً یک نوبت مصرف و از نوبت بعد صرفنظر کنید.

متوقف کردن دارو:

اگر بطور مرتب کمتر از 2 هفته این دارو را مصرف کرده اید می توانید بدون ناراحتی هر وقت کهخواستید از مصرف آن دست بکشید. اما اگر بیشتر از این مدت باشد باید از پزشک اجازه بگیرید تا مقدار دارو را به تدریج برای شما کم کند. قطع ناگهانی دارو منجر به ناراحتی های مخصوص میشود.

مصرف مقدار اضافی: سعی نکنید بیش از مقدارتجویز شده مصرف کنید زیرا اگر مقدار زیاد این دارو مصرف شود خواب آلودگی غیرعادی احساس می کنید. در این صورت پزشک را باخبر سازید.

عوارض نامطلوب:
عوارض جانبی این دارو به خواص تسکینی آن مربوط میشود که معمولاً بعد از چند روز برطرف میشوند یا با تنظیم و کم کردن مقدار آن از بین می روند.

نشانه ها – خواب آلودگی در روز، شیوع شایع،گیجی/ بی ثباتی، سردرد، شیوع بندرت، تار شدن دید، شیوع بندرت،

شرائط ترک دارو.

تداخل دارویی:

مسکن ها: همه این داروها می توانند خواص تسکینی دیازپام را افزایش دهند.

سایمیتیدین: تجزیه دیازپام بوسیله کبد ممکن است با مصرف سایمیتیدین دچار وقفه شود. این امر باعث میشود دیازپام در خون تجمع پیدا کند و احتمال عوارض جانبی را بالا ببرد.

احتیاط:
در موارد زیر پزشک را مطلع سازید.بیماری حاد تنفسی، مشکلات طولانی مدت کلیه یا کبد، اعتیاد الکلی و دارویی، مصرف داروهای دیگر.

برای خانم های باردار: بی ضرر بودن این دارو برای دوران بارداری هنوز قطعی نیست.برای خانم های شیرده: این دارو به شیر مادر راه پیدا می کند اما به مقدار طبیعی بی ضرر است.

برای اطفال و کودکان: از مقدار دارو کم کنید.برای سنین بالای 60: احتمال عوارض جانبی زیاد میشود. در صورت لزوم از مقدار دارو کم کنید.مصرف این دارو در حین رانندگی و کارهای دشوار: اگر با مصرف این دارو احساس کندی واکنش و کاهش هشیاری می کند از انجام اینگونه کارها خودداری کنید.

الکل: از نوشیدن الکل بپرهیزید. الکل خواصتسکینی این دارو را افزایش می دهد.استفاده بلند مدت:
استفاده منظم این دارو در طول بیشتر از چند هفته می تواند از تأثیر آن کم کند زیرا بدن به آن عادت می کند.

در مورد این دارو
دیازپام برای تسکین اضطراب ، اختلالات خواب ، و اختلالات هراس تجویز می شود. این دارو همچنین به عنوان ضد تشنج و شل کننده ماهیچه اسکلتی استفاده می شود.
چگونگی مصرف
دیازپام بسته به شرایط متفاوت و در افراد متفاوت با مقادیر متفاوتی تجویز می شود. هیچگاه بیشتر یا کمتر از مقدار تجویز شده مصرف نکنید. از دستورات پزشکتان به دقت پیروی کنید. شکل های مایع دیازپام را می توان با غذاهای مایع یا نیمه جامد مثل پوره مخلوط کرده نگذارید دیازپام مایع یخ بزند. اگر یک نوبت را فراموش کردید ، به مجردی که آن را به یاد آوردید مصرفش کنید. اگر تقریباً موقع نوبت بعدی مصرف دارو رسیده است ، نوبت فراموش شده را رها کرده به برنامه دارویی منظمتان بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.
هشدارها و عوارض جانبی
در صورت بروز هریک از علایم نادر ولی جدی زیر، مصرف دیازپام را قطع کرده ، با پزشکتان تماس بگیرید: افت قوای ذهنی ؛ خواب آلودگی شدید؛ تکلم نامفهوم ؛ ضربان قلب کند؛ تنگی نفس ؛ عدم تعادل ؛ بثورات جلدی ؛ گلودرد؛ تب ؛ لرز؛ کبودی یا خونریزی غیرعادی ؛ زخم های دهانی ؛ زردی پوست یا چشمان ؛ از دست رفتن حافظه ؛ بی خوابی ؛ اضطراب ؛ یا تحریک پذیری . دیازپام می تواند اعتیادآور باشد، و علایم ترک دارو ممکن است در صورت قطع ناگهانی آن روی دهد؛ علایم ترک دارو عبارتند از: گیجی ، افت قوای ذهنی ، دردهای شکمی ، افزایش تعریق ، تهوع ، استفراغ ، حساسیت به نور و صدا، یا احساس سوزن سوزن شدن یا گزگز. اگر می خواهید مصرف دیازپام را قطع کنید با پزشکتان تماس بگیرید تا شاید این کار تدریجی انجام گیرد. علایم زیر ممکن است مشاهده شوند اما فقط در صورتی که مشکل ساز شوند نیاز به گزارش دارند: سرگیجه ، خواب آلودگی ، خشکی دهان ، سردرد، تهوع ، یبوست ، اسهال ، ضربان قلب سریع و شدید، یا لرزش .
موارد احتیاط
در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف دیازپام ، پزشکتان را مطلع سازید:
حساسیت به دیازپام ، بنزودیازپین های دیگر، یا هرگونه ماده غذایی ، رنگ های خوراکی ، یا نگه دارنده ها.
بارداری یا شیردهی .
مصرف داروهای دیگر، به ویژه الکل ، آرامبخش ها، داروهای ضدافسردگی ، یا داروهای ضدتشنج .
سابقه اعتیاد به الکل یا مواد مخدر، گلوکوم (افزایش فشار داخل چشم )، میاستنی گراویس ، بیماری انسدادی ریوی مزمن شدید، یا آمفی زم یا ابتلا به این موارد.
هنگام مصرف دیازپام توصیه می شود
به پزشکتان به طور منظم مراجعه کنید تا بهبود شما را زیر نظر داشته باشد.
تا مشخص شدن پاسخ بدنتان به دارو در رانندگی و کار با وسایل خطرناک احتیاط کنید. برخی افراد با مصرف این دارو دچار خواب آلودگی و افت سطح هوشیاری می شوند.
در صورت شک به مصرف بیش از حد دارو، بلافاصله تقاضای کمک پزشکی کنید.
اگر در هنگام مصرف دیازپام دچار افکار یا احساسات عجیب شدید با پزشکتان مشورت کنید.
یک برگه شناسایی پزشکی به همراه داشته باشید که نشان دهد دیازپام مصرف می کنید.
دیازپام را دور از دسترس کودکان ، و دور از گرما، نور مستقیم و حرارت مرطوب نگه دارید (در این شرایط دیازپام فاسد می شود).
دیازپام تاریخ مصرف گذشته را دور از دسترس کودکان در توالت دور بریزید.
هنگام مصرف دیازپام نباید
داروهای آرامبخش دیگری مصرف کنید.
الکل بنوشید.
دیازپام را به عنوان قرص خواب مصرف کنید، مگر اینکه برنامه شما اجازه دهد 8-7 ساعت خواب داشته باشید؛ در غیر این صورت ممکن است تا بی اثر شدن دارو خواب آلوده باشید و فراموشکار شوید